 |
 |
Nadežda Petrović 
Rodjena u Čačku 1873.godine, umrla u Valjevu 1915. Od 1884.godine sa porodicom preseljava se u Beograd. Višu žensku školu završila je u Beogradu 1891.godine. Sledeće, 1892.godine, polaže ispit za nastavnicu crtanja u srednjim školama i postaje učenica u ateljeu Djordja Krstića. 1896/97.godine pohadja školu kod Kirila Kutlika. Od 1898.godine počinje školovanje u Minhenu u ateljeu slovenca Antona Azbea. Već 1900.godine imala prvu samostalnu izložbu u Beogradu. 1901.godine započinje rad u ateljeu Julijusa Ekstera u Minhenu.
Od 1904.godine angažuje se u domovini oko Prve jugoslovenske umetničke izložbe, osnivanja Lade i Prve jugoslovenske umetničke kolonije (Sićevo, Pirot 1905.godine). Do 1912.godine izlaže na mnogobrojnim izložbama: Izložba Lade; Izložba jugoslovenske kolonije 1907; Izložba srpskog umetničkog udruzenja 1908; Druga samostalna izložba u Ljubljani 1910; iste godine u Parizu na Jesenjem salonu i u Zagrebu u okviru grupe Medulić; naredne 1911.godine izlaže u srpskom paviljonu na Medjunarodnoj izložbi u Rimu, na Salonu internacionalne unije i Jesenjem salonu u Parizu.
U Beogradu 1912.godine otvara slikarsku školu i učestvuje na četvrtoj jugoslovenskoj izložbi.
U prvom balkanskom ratu učestvuje kao dobrovoljna bolničarka na frontu. Sa srpskom vojskom je ponovo 1913. i 1914.godine. Umrla je u Valjevu, od tifusa, gde je bila na dužnosti dobrovoljne bolničarke.
Slikarstvo Nadežde Petrović, najznačajnijeg našeg umetnika s početka veka, uvodi srpsku umetnost u tokove savremene evropske umetnosti. Zahvaljujuci njenom duhu koji je, iz male Srbije, stremio modernom svetu, ali i srećnim okolnostima da se, početkom 20-og veka, školuje i da poseti likovne centre Evrope, njeno slikarstvo ide, najvećim delom, u korak sa evropskim ekspresionizmom, a ponekad se čak priblizava, tada još neafirmisanoj, apstrakciji.
sledeća strana >>
|
|
