 |
 |
Istorija Gornjeg Milanovca
Gornji Milanovac je relativno mlado mesto. Smešteno je u dolini reke Despotovice koja ima pravac severozapad-jugoistok, na južnim padinama planine Rudnik.
Mesto na kome je grad počeo da se razvija zvalo se Divlje polje. Polje je pripadalo selu Brusnici koja je u to vreme imala 63 kuće i 205 stanovnika. Posle 140 godina od osnivanja grada, opšina Gornji Milanovac ima 50.036 stanovnika.
Za vreme turske vladavine Brusnica je bila sedište turskih begova. Nakon prvog srpskog ustanka Brusnica postaje naselje sa najvećim značajem u rudničkom okrugu. 1813. godine Turci ponovo dolaze u ove krajeve i Brusnicu uzimaju za sedište muselima, okružnog turskog načelnika. Posle takovskog ustanka 1815. godine kada je Srbija bila oslobođena od Turaka, Brusnica i dalje ostaje sedište nahije.
Brusnica je kao naselje bila stešnjena i zabačena u maloj dolini između brda gde je prostor već bio iskorišćen i dalja gradnja i prostorni razvoj naselja nije bio moguć. Takvi uslovi Brusnici nisu omogućavali nikakvu perspektivu za dalji razvoj pa se sve češće postavljalo pitanje njenog izmeštanja na povoljnije mesto. Oslobođenje Srbije od Turaka takođe je upućivalo da se jedan administrativno-politički centar kakav je bila Brusnica mora učiniti pristupačnijim i bližim komunikacijama.
Krajem 1850. godine za okružnog načelnika u Brusnicu dolazi Mladen Žujović. On odmah uviđa sve nepogodnosti Brusnice kao naselja, a posebno kao administrativno-političkog centra, i čini sve napore da se naselje što pre izmesti na pogodnije mesto. Svi su bili saglasni da je Divlje polje najbolja lokacija za izgradnju nove varoši.
Ukazom kneza Aleksandra Karađorđevića od 1853. godine, počinje izgradnja novog naselja koje po reci dobija ime Despotovica. Naselje je nosilo ime Despotovica do 1859. godine kada se Miloš Obrenović po drugi put vratio na kneževski presto. Tada je on u spomen svog starijeg brata, Milana Obrenovića, vojvode rudničkog, posebnim ukazom Despotovici menja ime u Gornji Milanovac.
Viđeniji građani i stanovnici naselja prihvatili su promenu imena, a Miloš Obrenovićje za uzvrat započeo izgradnju Crkve koju je posle njegove smrti završio knez Mihailo Obrenović 1862. godine.
sledeća strana >>
|
|
