 |
 |
Crkva u Čačku
Posle austro-turskog rata Čačak je vraćen pod tursku vlast, šanac je razrušen, a crkva ponovo pretvorena u džamiju.
Za vreme borbi za oslobođenje Čačka u Prvom srpskom ustanku šanac je tučen topovima, pa je džamija stradala. Pretvorena je u crkvu, ali je u njoj do 1813. održano samo nekoliko pravoslavih bogosluženja. Posle propasti ustanka obnovljena je bez minareta, a Turci su zvono skinuli i prodali.
Potreba za reprezentativnomm katedralom posle izbora Čačka za sedište užičke eparhije u oktobru 1831. godine ubrzala je donošenje odluke o uklanjanju islamskih obeležja sa kamene džamije. Obnova je okončana krajem leta. Osvećenje je izvršio vladika Nikifor Maksimović sa šest sveštenika 6. septembra te godine i po želji kneze Miloša Obrenovića, hram posvetio Vaznesenju Hristovom.
Poslovi na izradi ikonostasa, započeti 1841, uz podršku mirtopolita Petra Jovanovića, uspešno su okončani četiri godine kasnije. Veliki ikonostas čačanske crkve naaslikao je Živko Pavlović, moler Požarevački.
Sredinom XIX veka crkva je bila u lošem stanju. Opština je odlučila da kube i olar prepokrije bakrom i 29. februara 1856. sklopila ugovor da te poslove obavi sa majstorom Naumom Jankovićem iz Beograda
I kasnije je bilo obnavljanja crkve da bi današnji izgled dobila restauracijom koja je izvedna izmedu 1926. do 1929. godine pod rukovodstvom arhitekte Petra Popovića.
<< prethodna strana
|
|
