Crkva u Čačku


Manastirsku crkvu posvećenu Bogorodici u Moravskom Gradcu sagradio je krajem XII veka knez Stefan Stracimir, brat Stefana Nemanje. Pisani izvori prvi put je pominju 1207-1215. godine. Prema Studeničkom tipiku Svetog Save, od šest igumana koji učestvuju u izboru starešine manstira Studenice, iguman Bogorodice gradačke zauzimao drugo mesto. Srodstvo ktitora sa rodonačelnikom srpskog vladrskog doma obezbedilo je hramu staus kraljevskog manastira. Za vreme reorganizacije srpske crkve između 1319. i 1321. godine izgubila je status kraljevskog manastira i postala sedište gradačke episkopije.
Neposredno pored episkopije formirano je gradsko naselje, koje dubrovčani prvi put pominju 18. decembra 1408. godine pod imenom Čačak. Bogorodična crkva doživela je u drugoj polovini XIV veka temeljnu obnovu. Sredinom XV veka bila je mitropolijska katedrala.

Mitropolit nikifor darovao joj je 1454. godine zvona sa natpisom. Srednjovekovna crkva teško je stradala za vreme turskog osvajanja Srbije. U prvom turskom popisu Čačka 1476. godine pominje se samo imanje manastira. Ostatke crkve iskoristio je hajrudin-emin da na njima podigne ''časnu džamiju'' pre 1560. godine. U sledećoj deceniji smederevski sandžak beg završio je građevinske radove na objektu, sagradio minare i podigao mekteb i njegovoj blizini.
Posle požarevackog mira i pada severne Srbije u austrijske ruke 1718. Turali-begova džamija u šancu Čačku je, uz minimalne građevinske intervencije, bila vraćena u crkvu. Valjevski episkop Dositej Nikolic osvetio je obnovljen hram Uspenja Bogorodice 1723. godine.

 

sledeća strana >>

e-mail

kontakt | © 2006 design: Media Web Team